„Pamięć gejsy” Winstona K. Marksa to powieść science fiction napisana na początku lat 50. XX wieku. Akcja rozgrywa się w przyszłości, gdy podróże międzyplanetarne na Mars stały się możliwe. Opowieść dotyka tematów izolacji, więzi pomiędzy ludźmi oraz społecznych norm w środowisku ograniczonej przestrzeni. W książce prawdopodobnie rozpatrują się emocjonalne i psychologiczne wyzwania, przed którymi stoją górnicy na Marsie, zwłaszcza jeśli chodzi o nietypowe relacje, które rozwijają się w tak izolowanych warunkach. Głównym bohaterem jest Peter Duncan – młody specjalista ds. relacji z opinią publiczną, wysłany na Mars, aby zrozumieć znaczenie tajemniczej piosenki, która rozpowszechniła się wśród powracających górników. Piosenka wzmiankuje o emocjonalnych więziach, a może także o nielegalnych związkach między mężczyznami-górnikami a kobietami z załogi, mimo surowych regulacji zabraniających takich interakcji. Podczas styczności z brutalnymi realiami życia na Marsie i atmosferą kolegialności wśród załogi Duncan angażuje się w rozwiązywanie złożonych problemów związanych z ludzkimi pragnieniami i uczuciami. Jego początkowa misja badawcza przekształca się w głębsze zrozumienie osobistych trudności osób przebywających na Marsie, a cała historia kończy się połączeniem bohaterstwa i intymności w momencie, gdy Duncan odkrywa prawdę o relacjach w tym obcym środowisku.