„Luwrów: pięćdziesiąt kolorowych ilustracji” autorstwa Paula G. Konody i Maurice’a W. Brockwella to ilustrowany zbiór dzieł sztuki napisany na początku XX wieku. Praca skupia się na ogromnej kolekcji znajdującej się w Muzeum Luwrów, podkreśla jej znaczenie historyczne i zawiera detaliczne analizy licznych obrazów różnych artystów i szkół artystycznych. Książka przybliża czytelnikom najważniejsze dzieła, w tym takie słynne jak „Mona Lisa”, a jej cel jest zaprezentowanie rozwoju stylów artystycznych reprezentowanych w muzeum. Na początku tekstu autorzy umieszczyli przedmówę, w której wyjaśniają swój zamiar systematycznego badania obrazów w Luwrówie, używając przy tym uznawanych nazw artystów zamiast oficjalnych opisów z katalogu. Podkreślają również wagę krytycznej analizy dotyczącej przypisywania dzieł konkretnym autorom, szczególnie w przypadku obrazów włoskich, oraz rolę kontekstu historycznego w interpretacji tych dzieł sztuki. W introdukcji opisano historię rozwoju Luwrówu jako królewskiej kolekcji, zawarto anegdoty o ważnych monarchach, którzy wpłynęli na powstanie tej kolekcji, a także krótkie informacje o poszczególnych artystach i ich wkładzie w formowanie tej wyjątkowej zbiorowki.