„8 anime w jednej bombie: Eksplozywny romans” F. T. Marinettiego to prowokacyjny i eksperymentalny utwór napisany na początku XX wieku, a konkretnie w okresie po I wojnie światowej. To dzieło awangardowe odzwiercza przyjęcie przez ruch futurystyczny modernizmu, technologii oraz chaotycznej energii wojny. Książka prawdopodobnie eksploruje tematy destrukcji i sensualności, łącząc osobiste pragnienia z tłem wojskowych konfliktów. Narracja składa się z osiem „duchów” lub „anim”, każdy z nich oferujący inne, lecz powiązane ze sobą spojrzenie na życie, wojnę i złożoność ludzkich emocji. Pierwszy z tych „duchów” przedstawia surrealistyczny obraz wojennego pianina w tle dźwięków artyleryjskich strzałów, tworząc chaotyczny, nierealny klimat. Poprzez serię barwnych, często eksplozywnych scen tekst kontrastuje brutalność wojny z surowością ludzkich pragnień i tęsknoty. Listy pomiędzy postaciami oraz refleksje nad żądaniami tworzą obraz bogaty w wyobraźnię i odważny język, ilustrując futurystyczne ideały szybkości, energii i odejścia od tradycyjnych form narracyjnych. W sumie dzieło Marinettiego stanowi zarówno komentarz na temat społecznych zmian swoich czasów, jak i świętowanie intensywnych, „wewnętrznych” doświadczeń życia.