„Sprawa Vukobrankovics” Ernsta Weissa to powieść rozgrywająca się na początku XX wieku. Akcja skupia się wokół procesu Milicy Vukobrankovics, 24-letniej nauczycielki oskarżonej o próbę otruczenia żony inspektora szkolnego poprzez dodanie arsenu do jej jedzenia. Opowieść dotyka tematów zdrady, statusu społecznego i psychologicznej manipulacji; postać Milicy stanowi střed tego dramatu, pokazując złożoną interakcję między niewinnością a winą. Na początku powieści przedstawione są procedury sądowe, które odnoszą się do pierwszego procesu przeciwko Milici Vukobrankovics. Podczas rozprawy liczni świadkowie składają zeznania dotyczące zarzutów otruczenia w rodzinie Pifflów, wykazując złożone relacje pomiędzy poszkodowanymi osobami oraz potencjalne motywy sprawcy. Oskarżona uparczo twierdzi swoją niewinność, starając się przeniesienie podejrzeń na innych, szczególnie na adoptowanego syna rodziny Pifflów. Dramatyzacja jej emocjonalnego chaosu oraz interakcji z sędziami i prawnikami stwarza napiętą atmosferę; w centrum uwagi znajdują się zarówno psychologiczne aspekty postaci, jak i formy manipulacji społecznej, co wskazuje na istnienie głębszych motywów i złożoności sprawy, które będą rozwikływane w toku dalszej narracji.