‘Amours d’Extrême-Orient’ van Olivier Diraison-Seylor is een verzameling overpeinzingen over exotische liefde die werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het werk duikt in de ervaringen en percepties van Franse zeelieden en expatriaten die contact hadden met vrouwen uit verschillende Oosterse culturen. Hier worden thema’s als verlangen, culturele ontmoetingen en de idealen rond exotisme verkend. De tekst is zowel een persoonlijke reisverslag als een onderzoek naar de psychologie achter romantische relaties in verre landen. In het begin van het boek wordt de lezer kennisgebracht met de onderliggende gedachte: Diraison-Seylor wil de ervaringen van Europese vrouwen met die van hun tegenhangers in het Oosten verbinden. Hij heeft de wens zijn lezers mee te nemen door de sensuele landschappen en de charme van de inwoners van exotische gebieden, die hij levendig beschrijft. Dit eerste deel legt de toon voor een reis vol verlangen en ontdekkingen – terwijl het ook een kritisch oog werpt op de romantiserende benadering van exotische liefde en de invloed van culturele verschillen op dergelijke relaties.