„Miłosti z Dalekiego Wschodu” Oliviera Diraison-Seylora to zbiór refleksji o egzotycznej miłości napisany na początku XX wieku. Ta książka dotyka doświadczeń i percepcji francuskich marynarzy oraz emigrantów, którzy stykali się z kobietami z różnych wschodnich kultur, eksplorując tematy pożądania, kulturnych spotkań oraz ideali egzotyki. Opowieść stanowi zarówno osobisty podróżnik, jak i analizę psychologii romansów w odległych krajach. Wstęp do tej książki przedstawia czytelnikom jej podstawową ideę – Diraison-Seylor usiłuje połączyć doświadczenia europejskich kobiet z tymi ich wschodnich odpowiedniczek. Wyraża pragnienie, by przenieść swoich czytelników przez senzualne krajobrazy egzotycznych miejsc i urok ich mieszkańców, opisując je w wyrazisty sposób. Ten rozdział nadaje tonu dalszej podróży, która obiecuje spotkania pełne tęsknoty i odkryć, a przy tym oferuje krytyczny poglad na romantyzowaną koncepcję egzotycznej miłości oraz wpływ różnic kulturowych na takie związki.