„Une grande dame de la cour de Louis XV: La duchesse d'Aiguillon (1726-1796)” autorstwa Paula d’Estrée i Alberta Calleta to relacja historyczna napisana na początku XX wieku. Dzieło to skupia się na życiu i znaczeniu księżnej d’Aiguillon, ukazując jej rolę i wpływy w burzliwej epoce historii Francji, zwłaszcza za panowania Ludwika XV i Ludwika XVI. Narracja podkreśla jej relacje oraz polityczne tło otaczające jej życie, ilustrując złożoność życia dworskiego i polityczne zmagania jej męża. Na początku tekstu autorzy przedstawiają księżnę d’Aiguillon, opisując jej pochodzenie rodzinne i porównując jej życie z życiem księżnej de Choiseul. Otwarcie podkreśla rozdźwięk w historycznym uznaniu między dwiema księżnymi mimo ich podobnej pozycji społecznej i doświadczeń. Autorzy dają wgląd w charakter księżnej d’Aiguillon jako inteligentnej i wspierającej małżonki, zaangażowanej w karierę polityczną męża, jednocześnie rozważając próby i trudy, z jakimi się mierzyli, w tym społeczne wyzwania wynikające z ówczesnego klimatu politycznego. Ponadto tekst porusza tematy lojalności, ambicji oraz wpływu kobiet w kontekście historycznym często zdominowanym przez postacie męskie.