«هفت نفری که به دار آویخته شدند» اثر لئونید آندرییف، نوولایی ترسناک است که در سال ۱۹۰۸ نوشته شده است. پس از سوءقصدی نافرجام به یک وزیر، هفت زندانی محکوم در انتظار اعدام با طناب دار هستند: پنج انقلابی، یک کارگر مزرعهٔ استونیایی که کارفرمایش را به قتل رسانده، و یک دزد خشن. هر یک از زندانیان در روزهای پایانی زندگی خود، به شیوهای کاملاً متفاوت با مرگ نزدیکشوندهاش روبهرو میشود. این نوولا بررسی میکند که چگونه این افراد گوناگون—از رهبر انقلابیِ مادرگونه گرفته تا کارگر مزرعهٔ سردرگم و راهزن خوشمشرب—با سایهٔ فناپذیری دستوپنجه نرم میکنند.
ترجمهٔ Rasskaz o semi poveshennykh
پیوندهای ویکیپدیا: