血笑記
دربارهٔ این کتاب
«血笑記» اثر فوتاباته‌ای شیمِی احتمالاً رمانی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان به تجربه‌های جانکاه سربازان می‌پردازد و مضامینی چون ترس، جنون و پوچی جنگ را مطرح می‌کند. این اثر کشمکش‌های شخصیت اصلی را در میان آشوب نبرد و جهانی که بر لبهٔ جنون در نوسان است به تصویر می‌کشد. آغاز رمان تصویری زنده از راهپیمایی بی‌وقفهٔ سربازی در چشم‌اندازی خشن و خفقان‌آور ارائه می‌دهد؛ چشم‌اندازی که گرمای شدید و تهدید قریب‌الوقوع تعقیب دشمن بر آن سایه افکنده است. شخصیت اصلی از احساسات گمراه‌کنندهٔ خستگی، سردرگمی و ترس می‌گوید، هنگامی که سربازان همراهش در اطراف او از پا درمی‌آیند؛ و بدین‌سان، تاوان روانی جنگ را نشان می‌دهد. متن با بهره‌گیری از تصاویر انتزاعی و سوررئال، حس وقوع فاجعه‌ای قریب‌الوقوع را القا می‌کند و مرز باریک میان سلامت عقل و جنون را می‌کاود و زمینه را برای بررسی عمیق‌تر پیامدهای درگیری در روایت گسترده‌تر فراهم می‌سازد.
یادداشت‌ها
ترجمهٔ «خندهٔ سرخ»
