Książka „Stare drogi albo Talmud pod kątem Pisma Świętego” autorstwa Alexandra McCaula to dzieło teologiczne napisane w końcu XIX wieku. Cel tej publikacji jest porównanie krytyczne zasad i doktryn judaizmu współczesnego, zwłaszcza tych opartych na Talmudzie, z fundamentalnymi naukami Mojżesza i Proroków przedstawionymi w Pismie Świętym. Autor bada, w jaki sposób tradycje rabiniczne są zgodne lub sprzeczne z oryginalnymi nauczaniami judaizmu biblijnego. Na początku dzieła autor prezentuje kluczowe tematy dotyczące interpretacji zbawienia oraz roli tradycji żydowskiej. McCaul twierdzi, że zarówno judaizm, jak i chrześcijaństwo wywodzą się z tej samej religijnej spadłości, przy czym chrześcijaństwo stanowi realizację tych nauczzeń. Krytykuje współczesne praktyki żydowskie wynikające z Talmudu, skupiając się na takich kwestiach jak traktowanie kobiet, niewolników i niechrześcijan, oraz podważa legitymność tych tradycji w świetle nauk biblijnych. Taki kontekst umożliwia autorowi dokładną analizę praw rabinicznych, przedstawioną jako odchylki od oryginalnych zasad wiary przekazanych w Starym Testamencie.