„Teatralne esejów” Zoltána Ambrusa to zbiór recenzji teatralnych opublikowany w 1914 roku. Ten tom składający się z 400 stron zawiera recenzje węgierskiego pisarza na temat premier światowych dramatów w Węgierach, napisane w ciągu około dwudziestu lat, od 1882 roku. Zbiór obejmuje dzieła od „Odyseja” Sofoklesa po przedstawienia z początku lat 20. XX wieku; skupia się wyłącznie na dramatach autorów zagranicznych. Ambrus stosuje surowe kryteria zarówno do klasyków, jak i do dzieł współczesnych, używając ironii jako swojego najskuteczniejszego narzędzia w poszukiwaniach prawdy w charakterystykach postaci i dialogach. Nie boi się kwestionować opinie publiczną ani demitować fałszywe reputacje.