«Гісторыя індуктыўных навук ад самых ранніх часоў да сучаснасці» Уільяма Уэвела — усёабдымны гістарычны агляд, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У творы робіцца спроба разгледзець эвалюцыю фізічных навук ад іх узнікнення да сучаснага разумення, з акцэнтам на значныя адкрыцці і іх кантэкст. У ім даследуецца, як чалавечыя веды развіваліся праз назіранне і разважанне, асвятляючы шлях да здабыцця навуковых ісцін. Уступ да твора вызначае амбіцыйную мэту Уэвела — дэталёва апісаць пераломныя моманты ў гісторыі фізічных навук. Ён уводзіць паняцце індуктыўнага разважання як жыццёва важнага працэсу, праз які фарміруюцца навуковыя веды, адрозніваючы яго ад іншых відаў ведаў. Уэвел падкрэслівае важнасць як фактычнага назірання, так і рацыянальнага мыслення ў фарміраванні грунтоўных агульных ведаў. Акрамя таго, ён акрэслівае свой план вылучыць ключавыя эпохі, значных дзеячаў і падзеі ў развіцці навуковага разумення, адначасова намякаючы на будучую працу, якая будзе прысвечана філасофіі, што ляжыць у аснове індуктыўных навук.