„Historia sionizmu, 1600–1918, tom 2” autorstwa Nahuma Sokolowa to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Praca dokładnie opisuje rozwój ruchu sionistycznego od roku 1600 do zakończenia I wojny światowej, z szczególnym akcentem na jego manifestacje w Anglii i Francji. Analizuje zarówno działania żydowskich postaci, jak i tych nieżydowskich, którzy w tym okresie wspierali ideale sionistyczne. W przedmówie do tomu opisano kontekst i strukturę dzieła, zaznaczono jego encyklopedyczny charakter oraz konieczność stosowania kompleksnego podejścia do dokumentacji w związku z złożonością sionizmu. Wskazano również dodatkowe rozdziały, które miały uzupełnić luki w opisie wydarzeń, a także przedstawione są kluczowe postaci i wydarzenia historyczne związane z ruchem narodowym Żydów. Wstęp M. Stéphana Pichona podkreśla społeczne i polityczne implikacje sionizmu, umieszczając go w szerszym kontekście dążyń do sprawiedliwości i odbudowy narodu żydowskiego; przy tym zaznacza się, że sionizm stanowił podstawę dla istotnych zmian w przyszłości, zwłaszcza w okresie po II wojnie światowej.