„Bagdad, Babilon, Niniwa” autorstwa Svena Andersa Hedina to relacja z podróży napisana na początku XX wieku. Książka przedstawia podróż autora przez starożytne regiony Mezopotamii na tle I wojny światowej. Hedin stara się zgłębić znaczenie historyczne takich miast jak Bagdad i Babilon, jednocześnie odnosząc się do współczesnych mu wydarzeń wojennych i ich wpływu na te ponadczasowe krajobrazy. Początek narracji przedstawia motywacje autora do podróży do serca starożytnych cywilizacji, wyrażając zainteresowanie archeologią oraz wpływem współczesnych działań wojennych na miejsca historyczne. Hedin wyrusza ze Sztokholmu w 1917 roku, zestawiając urok historii z trwającą wojną, która niekiedy przerywa jego eksploracje. Odnotowuje swoje obserwacje środowiska oraz napięcia geopolityczne towarzyszące jego podróży, zwłaszcza dotyczące roli Turcji w konflikcie. Podczas podróży w kierunku Aleppo spotyka się z lokalnymi kulturami, pozostając przy tym boleśnie świadomym otaczającego chaosu wojennej atmosfery. Obserwacje autora łączą osobiste doświadczenie z szerszymi tematami historycznymi, ukazując dwoistość przygody i konfliktu w jego podróżach.
Ilustrowane rysunkami autora oraz fotografiami.