„Arcydzieła mistrzów prozy” Williama Dudley’ego Foulkea to zbiór literackich recenzji i refleksji, najprawdopodobniej napisanych na początku XX wieku. Książka prezentuje wybór wyjątkowych dzieł różnych uznanych autorów w historii literatury, oferując spojrzenia na wartości i niuanse każdej z tych prac. Dzięki rozważaniom Foulkea czytelnicy mogą lepiej zrozumieć klasykę literacką – dyskusje zawierają zarówno elementy podziwu, jak i krytyki. W wstępie do zbioru autor wyraźnie określa zamiar ponownego rozpatrzenia i oceny najważniejszych dzieł prozy, na które napotkał w swojej literackiej drodze. Foulke opisuje proces wyboru znaczących utworów autorów takich jak Rabelais czy Cervantes, starając się zaprezentować zrównowagowaną perspektywę na ich historie i tematyczną wartość. Reflektuje również nad ciągłością literackiej doskonałości, podkreślając, że czas może zmieniać nasze odczucia wobec tych dzieł, a potem przybliża się do każdej z wybranych opowieści – zaczynając od radosnego „Gargantui” Rabelaisa, charakteryzowanego humorem i elementami fantazji. Dzięki temu wstępu Foulke jeszcze bardziej rozbudza ciekawość czytelnika względem zawartych w książce arcydzieł oraz unikalnych spojrzeń, które proponuje na ich historyczne i artystyczne znaczenie.