‘De Vedanta-Sutras met de commentaren van Ramanuja’ van G. Thibaut en Ramanuja is een filosofisch commentaar dat tussen 1017 en 1137 werd geschreven. Ramanuja interpreteert oude Hindoeïstische teksten om zijn filosofie van Vishishtadvaita te verwoorden. Hij beschrijft drie categorieën van werkelijkheid: God, de ziel en materie. Hij weerspreekt Shankaras filosofie van Advaita Vedanta, vooral de theorie over maya, en ontwikkelt tegelijkertijd principes van devotie als wegen naar verlossing. Het werk legt fundamentele relaties tussen lichaam en ziel vast door de interpretatie van heilige geschriften.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Sri_Bhashya