„Andronika: Tragedia w trzech aktach i w wierszach” autorstwa Ángela Guimerà to dramat napisany na początku XX wieku. Akcja sztuki rozgrywa się w Anatolii w roku 1022 i skupia się na postaciach takich jak Andronika, cesarz Niczefor oraz różni arystokraci, kapłani i żołnierze. Praca ta prawdopodobnie dotyka tematów władzy, zdrady oraz walk ludzi przeciw tyranii, zwłaszcza przeciw Niczeferowi, który stanowi symbol ucisku. W openingu sztuki przedstawiono napięte polityczne warunki w Anatolii – panowanie Niczefora jest podważane na tle obaw zdrady oraz groźby ze strony wojsk bizantyńskich. Początkowe sceny pokazują rozmowy pomiędzy kluczowymi postaciami, jak abat klasztoru Sant Thimur i rycerz Livani, którzy planują usunięcie Niczefora z władzy. W miarę narastania napięcia Andronika staje się centralną postacią – bojownikiem o wolność ludzi i krytykiem wad cesarza. Dynamika pomiędzy postaciami wskazuje na zbliżający się konflikt, łączący osobiste urazy z większą walką o swobodę i sprawiedliwość, co przygotowuje grunt pod dramatyczne wydarzenia, które rozegrają się dalej w sztuce.