‘De Duodecim Abusionibus Sæculi’ van Sint Patrick is een Hiberno-Latijnse tractaat die tussen 630 en 700 werd geschreven door een anonieme Ierse auteur. Dit invloedrijke werk onderzoekt de sociale en politieke moraal door middel van twaalf specifieke misbruiken die het juiste evenwicht in de samenleving bedreigen. Hoewel het in middeleeuwse manuscripten wordt toegeschreven aan verschillende kerkvaders, is het tekstueel sterk gebaseerd op Bijbelse bronnen en heeft het de politieke denkwijze in heel Europa beïnvloed. Het negende misbruik dat hierin wordt beschreven – betreffend de onrechtvaardige koning – bleek bijzonder invloedrijk te zijn op de politieke literatuur uit de Karolingische tijd en de latere middeleeuwen.