„Epistola ad Coroticum” świętego Patryka to list napisany we wczesnym średniowieczu, okresie obejmującym w przybliżeniu V–VIII wiek. Dzieło to stanowi zarówno traktat teologiczny, jak i moralną egzhortację, podejmującą temat niesprawiedliwości i prześladowań, jakich doświadczali chrześcijanie na ziemiach irlandzkich. Oddaje żarliwość i oddanie świętego Patryka w szerzeniu i ochronie wiary chrześcijańskiej wśród ludu, który nawrócił. W tym liście święty Patryk błaga Coroticusa, lokalnego wodza, by zaprzestał opresyjnych działań wobec nawróconych chrześcijan, wskazując na moralną deprawację jego czynów, do których należą rzeź chrześcijan i sprzedaż jeńców. Wyraża głęboki żal z powodu losu tych, którzy ucierpieli, i podkreśla wagę pokuty oraz nawrócenia zarówno dla sprawców, jak i dla ofiar. Tekst jest bogato przesiąknięty odniesieniami biblijnymi i namiętnym wezwaniem do sprawiedliwości, ukazując zaangażowanie Patryka wobec wiary i jego wyznawców, a także nadzieję na ich ostateczne odkupienie i zbawienie w oczach Boga.