„Historia Franków” Grzegorza, biskupa Tours, to relacja historyczna spisana na początku VI wieku. Dzieło to chronologicznie przedstawia dzieje ludu frankijskiego, opisując krajobraz społeczno-polityczny w okresie upadku Cesarstwa Rzymskiego i powstania wczesnośredniowiecznych królestw w Galii. Narracja splata wątki religijne, relacjonując czyny królów, świętych i Kościoła, oraz dostarcza wglądu w ówczesne obyczaje i wierzenia. Początek „Historii Franków” wprowadza w Gregoryjowskie ujęcie burzliwego okresu naznaczonego najazdami pogan, konfliktami między odłamami chrześcijaństwa oraz trudnościami, z jakimi zmagał się Kościół. Grzegorz przedstawia siebie i swoje motywy, podkreślając zaangażowanie religijne oraz pragnienie udokumentowania zarówno wydarzeń niezwykłych, jak i bardziej codziennych aspektów życia. Akcentuje znaczenie zrozumienia zmagań między dobrem a złem, kładąc fundament pod historię, którą zamierza przedstawić. Poprzez połączenie narracji i refleksji Grzegorz dąży do zachowania przeszłości dla przyszłych pokoleń, odsłaniając zarazem złożoność systemów wierzeń i przemiany społeczne zachodzące w jego czasach.