„La Palingenesi di Roma: od Liwia do Machiavelliego” autorstwa G. i L. Ferrero to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Praca ta bada ewolucję rzymskiej historiografii, odnosząc się do jej rozwoju od wczesnych kronik Liwia po wpływowe teksty Machiavelliego. Autorzy analizują, w jaki sposób starożytna cywilizacja rzymska wpłynęła na współczesne myślenie i teorię polityczną, podkreślając związek między narracją historyczną a filozofią moralną. Wstęp do książki zapoznaje czytelnika z kontekstem rzymskiej historiografii, przywołując takich postaci jak Cezarz, Sallustiusz, Liwiusz i Tacytus. Autorzy pokazują dualność w rzymskiej historiografii, kontrastując starszy, bardziej stawny styl annalistyki z elokwentnymi i artystycznymi metodami stosowanymi później. Poprzez analizę moralnych i filozoficznych aspektów w dziełach tych historyków Ferrero przygotowują grunt pod dogłębną ocenę tego, jak historia Rzymu została interpretowana i oceniana przez kolejne pokolenia, zwłaszcza w kontekście współczesnego społeczeństwa.