„Maszyna do znikania” Keesa Valkensteina to powieść napisana prawdopodobnie w połowie XX wieku. Akcja rozgrywa się wokół profesora Wellsa, który wynalazł tajemniczą maszynę zdolną czynić przedmioty niewidzialnymi, co wywołało zainteresowanie i sceptycyzm u ludzi. Gdy jego wynalezienie przyciąga wielką uwagę, znaczna część tej maszyny ginie, co skłania profesora do poszukiwań utraconych elementów. Na początku powieści opisuje się sytuację po II wojnie światowej – ludzie wracają do normalnego życia, a nacisk kładzie się na innowacje. Wynalezienie profesora Wellsa jest prezentowane publicznie, ale szybko staje się przedmiotem zainteresowania, gdy połowa maszyny ginie. Poznajemy także rodzinę Bruggemanów, którzy wypoczywają na Veluwe; w ich skład wchodzi ciekawski chłopiec o imieniu Koen. Podczas wędrówki przez las Koen odnajduje tajemniczą skrzynię zawierającą pozostałości tej maszyny i doświadcza niesamowitych efektów niewidzialności – zarówno w przypadku przedmiotów, jak i podczas interakcji z kolegą Pietem. Taka sytuacja stwarzuje połączenie przygód i tajemnic dotyczących możliwości tej maszyny oraz wydarzeń, które będą się rozgrywać dalej.
Ilustrowano przez autora.