Książka „Shell Shock i jego lekcje” autorstwa Graftona Elliot Smitha i T.H. Peara to naukowe publikacje napisana na początku XX wieku. Głównym tematem książki jest zjawisko zwane „shell shock” – termin używany w czasie I wojny światowej do opisania różnych psychologicznych zaburzeń wynikających z traumatycznych doświadczeń żołnierzy w bitwach. Autorzy stawiają sobie za cel przedstawić kompleksowe i zrozumiałe wyjaśnienia tego zjawiska, jego symptomów oraz wpływu na leczenie problemów zdrowia psychicznego zarówno w środowisku wojskowym, jak i cywilnym. Na początku tekstu autorzy opisują swoje motywacje do napisania tej książki, podkreślając konieczność jasnych wyjaśnień dotyczących zjawiska „shell shock” w obliczu powszechnych mitów w środowisku publicznym i medycznym. Zwracają uwagę na złożoność psychologicznych skutków wojny, odnotując, że wielu żołnierzy doświadcza unikalnej kombinacji problemów zdrowia psychicznego, wymagających indywidualnego podejścia do leczenia. Smith i Pear opowiadają się za naukowo podstawionym rozumieniem traumy psychicznej, twierdząc, że problemy, z którymi muszą zmierzyć się żołnierze, istniały już przed wojną, a ich intensywność wzrosła ze względu na bezprecedentny stres wynikający z dzisiejszych form wojny. Wstęp do książki przyjmuje ton pełen empatii i apeluje do reform w podejściu społeczeństwa do problemów zdrowia psychicznego, zwłaszcza biorąc pod uwagę doświadczenia żołnierzy powracających z frontu.