«Жывёлы, людзі і багі» (Beasts, Men and Gods) Фердынанда Антоні Осендоўскага — гістарычнае апавяданне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У кнізе распавядаецца пра незвычайны ўцёкі аўтара з рэвалюцыйнай Расіі праз Сібір, Манголію і Тыбет, прапануецца ўнікальны погляд на палітычныя ўзрушэнні, культурныя сутыкненні і асабістае выжыванне ў часы хаосу. У цэнтры аповеду — небяспечнае падарожжа Осендоўскага, калі ён уцякае ад бальшавікоў; асаблівая ўвага надаецца як суровым рэаліям прыроды, так і людзям — сябрам, ворагам і загадкавым незнаёмцам, — якіх ён сустракае на сваім шляху. У пачатку кнігі мы знаёмімся з жыццём Осендоўскага ў Краснаярску, у Сібіры, падчас Расійскай рэвалюцыі, калі непасрэдная небяспека вымушае яго ўцячы ў сібірскую глуш. Ён апісвае свой адчайны ўцёкі ад бальшавіцкіх салдат, выжыванне ў тайзе з дапамогай загадкавага спадарожніка па імені Іван. Сустракаючыся з небяспекай, суровым надвор’ем, дзікімі жывёламі і незнаёмцамі, чые матывы застаюцца незразумелымі, Осендоўскі прыстасоўваецца да самотнага жыцця сярод прыроды, якое перарываецца разважаннямі як пра чалавечую жорсткасць, так і пра стойкасць. Яго падарожжа пераходзіць ад элементарнага выжывання — палявання, рыбалкі, будаўніцтва сховішча — да перамяшчэння па землях, спустошаных вайной, праходу праз варожыя вёскі і перамоваў з падазронымі чыноўнікамі. У аповедзе яскрава паўстаюць і грозныя краявіды, і пастаянная пагроза гвалту, ствараючы аснову для больш шырокага даследавання ўзаемадзеяння паміж цывілізацыяй, дзікай прыродай і чалавечым духам.