„Zwierzęta, ludzie i bogowie” Ferdynanda Antoniego Ossendowskiego to historyczna opowieść napisana na początku XX wieku. Książka dokumentuje niezwykły wyprawę autora z rewolucyjnej Rosji przez Syberię, Mongolię i Tybet, oferując unikalny punkt widzenia na polityczne zamieszki, kulturowe spotkania oraz osobiste przeżycie w czasach chaosu. Głównym tematem jest niebezpieczna podróż Ossendowskiego, gdy ucieka przed bolszewikami, a także surowe warunki środowiska i ludzie, których spotyka na swej drodze – przyjaciele, wrogowie oraz tajemniczy obcy. W openingu książki zapoznajemy się z życiem Ossendowskiego w Krasnojarsku na Syberii w czasie rewolucji rosyjskiej; bezpośrednie zagrożenie zmusza go do ucieczki w dziką przyrodę. Opisuje swoją desperatną próbę uniknięcia bolszewickich żołnierzy oraz życie w tajdze z pomocą enigmatycznego towarzysza o imieniu Iwan. Podczas podróży Ossendowski musi radzić sobie z zagrożeniami ze strony dzikiej przyrody, surowych warunków pogodowych oraz nieznajomych osób; jego życie jest pełne wyzwań i refleksji nad ludzką brutalnością oraz odpornością. Jego szlak zmienia się z prostego przetrwania – polowania, rybactwa, budowy schronu – na podróż przez zniszczone wojną tereny, przechodzenie przez nieprzyjazne wioski oraz negocjacje z podejrzanymi urzędnikami. Opowieść tworzy żywy obraz surowych krajobrazów i ciągłego zagrożenia ze strony przemocy, przygotowując grunt do dalszego rozważania związku między cywilizacją, dziką przyrodą a ludzkim duchem.