Astrid Väring’in «Frosten: Skildring från 1860-talets Västerbotten» adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir romandır. Öykü, 1860’larda kırsal bir Västerbotten topluluğunda geçer ve yoksulluk, çetin doğa koşulları ve toplumsal ayrımlarla mücadele eden sakinlerin yaşamına iner. Merkezinde Lill-Jonas ile oğlu Mats yer alır; onların direnci ve tinsel inancı, yinelenen ürün kıtlığı yılları, topluluk çekişmeleri ve amansız don tarafından sınanır. Kitap büyük olasılıkla dayanıklılık, inanç ve İsveç’in kuzey kırsalında gelenek ile değişim arasındaki gerilim temalarını işler. Romanın açılışı okuru Lill-Jonas’ın çiftliğinde yaz sonuna götürür, manzarayı resmeder ve topluluğun, uğursuz wintermyren — hem gerçek hem de mecazi donun yükseldiği bir bataklık — ile ayrılmış, uzun zamandır düşman iki klanını tanıtır. Doğa ile ortak belleğin çağrıştırıcı betimlemesiyle anlatı hızla hem içten hem destansı bir nitelik kazanır. Ailenin sıkıntı tarihi, Mats’ın kıtlık anıları, yiyecek arayışının durmak bilmemesi ve hesapçı Stor-Grubben’e bağımlılıkları üzerinden açılır. Açlık, emek ve tinsel mücadele sahneleri canlı biçimde resmedilir; uzun zamandır beklenen hasadı bir başka donun alıp götürdüğü, ailenin ve köyünün inancı ile dayanışmasını sınayan bir umutsuzluk gecesinde doruğa ulaşır. Başlangıç, tarihî Västerbotten’deki kırsal yaşamın hem güzelliğini hem sertliğini aydınlatarak, sıkıntı içinde dayanmanın güçlü bir atmosferini kurar.