„Frosten: Skildring från 1860-talets Västerbotten” Astrid Väring to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja rozgrywa się w wiejskiej społeczności Västerbotten w latach 60. XIX wieku i zgłębia życie jej mieszkańców, gdy zmagają się z biedą, surowymi warunkami naturalnymi i podziałami społecznymi. W jej centrum stoją postacie Lill-Jonasa i jego syna Matsa, których hart ducha i wiara duchowa są wystawiane na próbę przez kolejne lata nieurodzaju, waśnie wspólnoty i nieustępliwy mróz. Książka prawdopodobnie zgłębia tematy wytrwałości, wiary oraz napięcia między tradycją a zmianą na północnej prowincji Szwecji. Otwarcie powieści zanurza czytelników w późne lato na gospodarstwie Lill-Jonasa, malując krajobraz i wprowadzając dwa odwieczne, skłócone rody społeczności, rozdzielone złowieszczym wintermyren — bagnem, z którego wyłania się zarówno dosłowny, jak i metaforyczny mróz. Dzięki sugestywnemu ukazaniu przyrody i pamięci wspólnoty narracja szybko staje się zarówno intymna, jak i epicka. Widzimy, jak historia niedoli rodziny rozwija się poprzez wspomnienia Matsa o głodzie, nieustannym poszukiwaniu pożywienia i ich zależności od wyrachowanego Stor-Grubbena. Sceny głodu, trudu i duchowego zmagania są ukazywane plastycznie, kulminując w nocy rozpaczy, gdy kolejny mróz niszczy długo wyczekiwane zbiory, wystawiając na próbę wiarę i solidarność rodziny i ich wsi. Początek buduje silną atmosferę wytrwałości pośród przeciwności, oświetlając zarówno piękno, jak i surowość wiejskiego życia w historycznym Västerbotten.