„Vintermyren: opowieść” Astrid Väring jest powieścią napisaną na początku XX wieku. Opisuje los młodego chłopa z rolniczej rodziny, Matsa Jonssona, który stara się pogodzić pragnienie powrotu do swojej rodzinnej ziemi z trudnościami życia w północnym szwedzkim mieście, w poszukiwaniach edukacji, godności i sprawiedliwości. Wewnętrzne boje Matsa – związane z miłością do Ann-Grety, która w tym czasie wyszła za mąż, oraz z wpływem bogatego mecenasa Grubba – przeplatają się z barwnymi opisami krajobrazu, folkloru i społecznej hierarchii. Powieść rozpoczyna się w momencie, gdy Mats wędruje po topiących się ulicach, myśląc o wiosnie i „zimowym bagnie”, jego mitologicznym symbolu pokuszeń i tęsknoty. Przyjmuje go ponure rybak Öberg, uczy się razem z dziećmi w biednej szkole, ale jest przezywany „bonnhyvel” – co pokazuje, jakim cenzorem są dla niego otaczający ludzie. W tajnych poszukiwaniach prawdy Mats studiuje książki, liczby i starożytne teksty religijne. Wspomnienia o Ann-Grety oraz gorączkowe nocne widzenia niemalże zmuszają go do odwrotu, ale on opiera się dzięki modlitwie i postanowieniu. Gdy mu oferuje się bezpłatne miejsce w elitnej szkole miasta – finansowanej przez Grubba, handlarza, za którygo uważa winnego ruiny swojej rodziny – odmawia, nie chcąc żyć w długach wobec wroga. Postanawia znaleźć uczciwą pracę i prostszą drogę do naprawienia sprawiedliwości. Scena kończy się rozmowami o konieczności wykorzystania tych niebezpiecznych bagnów – problemem, który odzwiercza osobiste boje Matsa z siłami, które psują jego życie.