‘Minha formação’ van Joaquim Nabuco is een autobiografisch memoir dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek richt zich op de intellectuele, politieke en morele ontwikkeling van de auteur, een prominente Braziliaanse denker, diplomaat en abolitionist. Door persoonlijke herinneringen verkent Nabuco hoe zijn liberale idealen vormden, zijn relatie met de Braziliaanse en Europese cultuur, en de belangrijkste invloeden en gebeurtenissen die zijn wereldbeeld hebben bepaald. Het boek biedt lezers inzicht in zowel de individuele processen van zelfontwikkeling als in de bredere reflecties over de Braziliaanse samenleving, politiek en identiteit in een tijd van grote veranderingen. In het openingskapitel legt Nabuco uit waarom hij zijn memoires heeft samengevoegd; deze waren gedurende meerdere jaren opgesteld met steeds nieuwe inzichten. Hij richt zich in dit kapitel ook tot zijn kinderen als geadresseerden van zijn boek. In de voorwoord verwacht hij gemengde reacties op zijn werk – waarbij hij persoonlijke tegenstellingen en veranderingen erkent – maar benadrukt de oprechtheid van zijn verslag. De vertelling gaat vervolgens over zijn jeugd en eerste academische ervaringen. Hij beschrijft hoe de liberalisme van zijn vader invloed had op hem, zijn ontmoetingen met politieke en literaire figuren, en het belangrijke effect van bepaalde teksten – vooral de schriften van Bagehot over de constitutionele monarchie. Nabuco beschrijft ook zijn wisselende sympathieën voor liberalisme, republikanismus en monarchisme, en verbindt zijn persoonlijke ontwikkeling met de bredere politieke veranderingen in Brazilië en Europa. Hij reflecteert op zijn intellectuele nieuwsgierigheid, zijn kosmopolitische interesses en zijn uiteindelijke betrokkenheid bij onderwerpen als abolitionisme; deze ervaringen en invloeden vormden de basis voor zijn latere publieke carrière.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Minha_forma%C3%A7%C3%A3o