رمان «نشانهٔ هفت گناه» نوشتهٔ ویلیام لو کیو، اثری است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. به نظر میرسد این رمان معماییِ رمانتیک و پرهیجانی در ریویِرا باشد؛ جایی که زرقوبرق مونتکارلو، شبکهای از جنایت، راز و وسوسه را پنهان میکند. داستان از زبان کارملای جوانِ آمریکاییایتالیایی روایت میشود و سفرهای او با دوست دنیادیدهاش، اولریکا یورک، قتلی ناگهانی، میلیونری مرموز و چهرهای نقابدار به نام «جغد» را در هم میتند؛ و چنین القا میکند که عشق، پول و خطر با یکدیگر برخورد خواهند کرد. آغاز رمان کارملا را از واشنگتن به لندن، پاریس و سرانجام نیس دنبال میکند؛ جایی که او و اولریکا همراه با دو آشنای آمریکایی، جرالد کپل و رگینالد تورن، به مدار مونتکارلو کشیده میشوند. پس از بعدازظهری خوشیمن در بازی رولت و شامی درخشان در رستوران سیرو—که طی آن کارملا معشوق سابقش، ارنست کامرون، را در کنار زنی دیگر میبیند—رِجی ثروتی به دست میآورد، برای تبدیل اسکناسهایش از جمع دور میشود و بعدتر در سالن نشیمن زنانِ هتل مرده پیدا میشود؛ پول نقد ناپدید شده و علت مرگ نامشخص است. تحقیقات پلیس چیزی جز سوءظن و نیشوکنایههای مطبوعات به بار نمیآورد، در حالی که کارملا و اولریکا به پدر سختگیر و eccentric جرالد، یعنی میلیونر بنجامین کپل، نزدیکتر میشوند؛ مردی که مخفیانه به تجارت عاج مشغول است و پیشنهاد سفری با قایق تفریحی میدهد. با رسیدن کارناوال به اوج، «جغد» نقابدار با کارملا میرقصد و خواستار دیداری خصوصی میشود؛ او اعلام میکند که حقیقت مرگ رِجی را میداند و اصرار میورزد که انگیزه، سرقت نبوده است.