„Historia mody we Francji albo ubrania kobiet od czasów gallo-rzymskich…“ autorstwa Augustaina Chalamela to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Opisuje ewolucję kobiecej mody we Francji od starożytnego Galii przez średniowiec aż po czas autorów, traktując ubrania jako wskaźnik społecznych i moralnych zjawisk. Praca podkreśla rolę Paryża jako lidera w dziedzinie stylu, a także wpływ aktorek, magazynów mody oraz nawet lalk w rozpowszechnianiu najnowszych trendów. Obietnica autorów to przedstawienie historii mody epoką po epokę, począwszy od czasów gallo-rzymskich. Wstęp do książki prezentuje modę jako poważny element analizy społecznej; cytuje poetów, chwali gust francuskich kobiet i umieszcza Paryż w centrum globalnego stylu. Praca pokazuje wpływ sławnych osób na rozwój mody – np. słynną żółtą suknię pani Mars – opisuje rozkwit mediów modowych, od „Gynæceum” w Ammanie po „Journal des Dames et des Modes”, wspomina o lalkach wykorzystywanych do promocji trendów i przedstawia plan opisu każdej epoki. Pierwsze rozdziały opisują ubrania Galijczyków i Gallo-Rzymanów – od tuników po welony, perfumy i kosmetyki, biżuterię oraz specjalne buty – a potem przechodzą do mody Merowingów i pierwszych Karolingów, ukształtowanej pod wpływem frankijskiej władzy. Są tu opisane skóry różnych typów, diademy i welony, pasy zdobione biżuterią, zaplecione włosy oraz zasady skromności narzucone przez obyczaje i Kościół. Autorzy prezentują także portrety królewskich kobiet oraz ilustracje z manuskryptów, aby dokładniej opisać elementy ubrań – pasy, welony, kolory, higienę (włącznie z kąpielami) – a potem pokazują zmiany w stylach średniowiecznych we Francji: dominikalne welony, bliaudy i inne elementy stroju, klipy do ubrań w formie węża, surkoty i kaptury, suknie zdobione emblematami oraz coraz większą różnorodność tkanin.