«این ستاره باید آزاد باشد» نوشتهٔ موری لینستر، داستان کوتاه علمیتخیلیای است که در میانهٔ قرن بیستم نوشته شده است. این داستان آزمایش زیستمحیطی بیگانگانی را دنبال میکند که بر انسانهای پیشاتاریخی تحمیل شده است؛ در این آزمایش، از ابزارهای پیشرفته و دستگاهی اجبارآور استفاده میشود تا بررسی شود فراوانی و فناوری چگونه ممکن است یک گونه و آیندهٔ آن را دگرگون کنند، و مضامینی چون پیامدهای ناخواسته و شتابگیری فرهنگی را مطرح میکند. غارنشینی جوان به نام تورک، بر اثر کشش ذهنی یک سفینهٔ بیگانه، به محل فرود آن کشیده میشود؛ جایی که آنتارئانهای آبزی دستگاهی به او هدیه میدهند که موجودات زنده و سلاحهای ساده اما دگرگونکنندهای مانند نیزههای سنگچخماقی، چاقوها و کمانها را احضار میکند. قبیله به جشن و پایکوبی میپردازد و ابزارها را گسترش میدهد، و هنگامی که دیگران چشم طمع به قدرت تازه میدوزند، آشوب در میگیرد. وقتی دزدی دامان خود تورک را میگیرد، او با زیرکی دستگاه احضار را با کشیدن تصویر بیگانگان بر دیوارهای غار، به سوی خود آنان تنظیم میکند و سفینه را در تله میاندازد تا آنکه سفینه در ازای نابود کردن آن تصاویر، ابزارهای بیشتری مبادله میکند—و بدین ترتیب، ناخواسته سنت هنر غارنشینی را آغاز کرده و خیزش سریع بشریت را تثبیت میکند. هزاران سال بعد، بیگانگان برای استعمار اقیانوسهای زمین بازمیگردند، اما به دست نوادگان همان غارنشینان که اکنون به فضا سفر میکنند، نابود میشوند؛ و این، دامنهٔ بلندمدت پیامدهایی را آشکار میکند که یک آزمایش «خیرخواهانه» به جریان انداخته بود.