„Ta gwiazda będzie wolna dzięki Murray Leinsterowi“ to opowiadanie science fiction napisane w połowie XX wieku. Opisuje eksperyment ekologiczny przeprowadzony przez obcokrajowców na prehistorycznych ludziach, przy użyciu zaawansowanych narzędzi i urządzeń sterujących ich zachowaniem, aby zbadać, w jaki sposób dostatek zasobów i technologia mogą zmienić charakter gatunku i jego przyszłość. W centrum narracji znajduje się młody mieszkaniec jaskini o imieniu Tork, który pod wpływem mentalnego impulsu wysłanego przez obcokrajowską łódź przybywa na miejsce jej lądowania. Tam Antareanie, zamieszkujący w środowisku wodnym, dają mu urządzenie, które umożliwia przywoływanie żywych istot oraz prostych, lecz skutecznych broni – kijów z kością, noży i strzałów. Plemię świętuje, rozdaje te narzędzia, ale następuje chaos, gdy inni zaczynają zazdrościć tej nowej mocy. Gdy kradzieże dotkną samego Torka, on sprytnie przywraca urządzenie do stanu, w którym może zostać użyte przeciwko obcokrajowcom – rysuje ich postacie na ścianach jaskini i tak zatrzymuje łódź, dopóki ta nie wymieni kolejne narzędzia na usunięcie tych obrazów. W ten sposób przypadkowo powstaje tradycja sztuki jaskiniowej, a szybki rozwój ludzkości jest umocniony. Tysiące lat później obcokrajowcy powracają, aby osiedlić się w oceanach Ziemi, lecz są zgładzeni przez potomków tych pierwszych mieszkańców jaskini, którzy już podróżują po kosmosie. To pokazuje, jak długie i złożone mogą być konsekwencje jednego eksperymentu.