„Von Sonnen und Sonnenstäubchen : Kosmische Wanderungen” Wilhelma Bölschego to zbiór esejów popularnonaukowych napisanych na początku XX wieku. Tom obejmuje astronomię, geologię, ewolucję i życie zwierząt, łącząc szkic podróżniczy, filozofię i jasny wykład, by uczynić nowoczesną naukę żywą dla szerokiego grona czytelników. Jego spajającym motywem jest wędrówka w ludzkiej skali przez historię kosmiczną i naturalną, od słońc po „słoneczny pył”, ukazująca, jak fakty naukowe spajają się w większą, poetycką wizję świata. Otwarcie tomu zaczyna się od przedmowy, która nazywa Ziemię i ludzkość „słonecznym pyłem” i deklaruje cel rzucenia rozjaśniającego światła na usypany „pył” nowoczesnych faktów, by zajaśniały jako spójna całość. Następnie śledzi nocną wędrówkę w Karkonoszach (Riesengebirge), gdzie rozdarcie we mgle odsłania Drogę Mleczną i wywołuje szeroką medytację od starożytnego mitu i średniowiecznych sfer po epokę odkryć, astronomię kopernikańską, prawo newtonowskie, zachowanie energii, geologiczny głęboki czas i ewolucyjne wznoszenie się. Za pomocą uderzających analogii — planu Berlina do skalowania Układu Słonecznego oraz krawędzi monety, by wyjaśnić, dlaczego Droga Mleczna jawi się jako jasna smuga — narracja przegląda idee Demokryta, Dantego, Kopernika, Galileusza, Bruna, Newtona, Roberta Mayera, Kanta, Herschela, Humboldta, Kirchhoffa, Bunsena, Drapera i Scheinera. Oddziela gazowe mgławice wewnątrz naszego układu gwiazdowego od prawdziwych „wszechświatów-wysp” i, za pomocą spektroskopii (linie Fraunhofera) oraz fotografii, argumentuje, że mgławica Andromedy jest odległym układem gwiazd poza naszym własnym, zanim przejdzie do pułapek percepcji i nowo utrwalonych kształtów mgławic, prowadząc ku słynnej Mgławicy Pierścieniowej.