Эми Ле Фёвре қаламига мансуб «Жокнинг мероси» асари ХХ аср бошларида ёзилган роман. Унда жонкуяр жияни Пиппага ғамхўрлик қилиш баробарида катта қишлоқ қўрғони кутубхонасини каталоглаштириш ишини қабул қилган қобилиятли ва меҳрибон Оррис Ковентри ҳақида ҳикоя қилинади. Қарағайлар билан ўралган, одамлардан узоқ Пайнстоунс оламида у қўрқинчли уй бошқарувчиси миссис Сноу, талабчан қайинсинглиси Венеция ва меросдан маҳрум этилган Жок Мьюирнинг қайтиши билан боғлиқ қийинчиликларга дуч келади. Жокнинг ҳозирлиги адолат, бурч ва меҳр масалалари ҳақида саволлар уйғотади. Қишлоқ миш-мишлари, бахтсизлик келтиради дейиладиган уй ҳақидаги гап-сўзлар ва экин майдонларининг ўзига тортувчи кучи характер ва мансублик ҳақидаги ҳикояга замин яратади. Роман бошида Оррис Лондонда таништирилади: муваффақиятсиз нефть лойиҳаси туфайли хонавайрон бўлган ва куёви томонидан ташлаб кетилган қайинсинглиси Венециянинг умидсиз мактуби Венеция билан кичик Пиппани унинг хонадонiga олиб келади. Миссис Калthроп Оррисга Пайнстоунсдаги Мьюирлар оиласининг машҳур кутубхонасини тартибга солиш ва каталоглаштириш имкониятини таклиф қилгач, Оррис Пиппа ва хизматкор қиз билан қарағайлар ўраб турган мулкка кўчиб ўтади. Улар эски болалар хонасига жойлашадилар, бола эса тоза ҳавода соғлом ўсиб, қишлоқ аҳолиси билан дўстлашади. Оррис ишлаётган пайтда маҳаллий кишилар — тортинчоқ мисс Дэшвуд, руҳоний ва ёзувчи мистер Дансকমб — билан танишади. Меросдан маҳрум этилган жиян Жок Мьюир деразадан ичкарига сирғалиб кириб, Пиппа билан дўстлашади ва болалик уйидан қандай қилиб сиқиб чиқарилганини тушунтиради; бу Оррисни ҳайратга солади. Жокнинг енгилтабиат, шошқалоқ жозибаси, деҳқончиликка муҳаббати ва Оррисга нисбатан очиқ қизиқиши миссис Сноунинг душманлигига, шунингдек, бахтсизлик келтиради дейиладиган яқиндаги Айви Тауэрс ҳақидаги гапларга қарама-қарши қўйилади; у ерга янги ижарачилар кўчиб келиши биланоқ хизматкорларидан айриладилар. Дансকমб ва Лайлак-Фармдаги меҳмондўст Престонларникига чойга борганидан сўнг, Жок ер ишларига ёрдам беришга қасам ичади ва ташриф буюришда давом этади — у ҳазиломуз тарзда яширин «упа хона»ни кўрсатади ва Оррисни илмий ёрдамни қабул қилишга ундайди. Бу қисм Венециянинг Пайнстоунсга етиб келиши билан якунланади; унинг келиши уйда таранглик пайдо қилиб, оилавий можароларга замин яратади.