„Ihmisten kapina : Kolminäytöksinen draama” Lauri Haarli to dramat trzyaktowy napisany na początku XX wieku. Osadzony w futurystycznym trzecim tysiącleciu, dramatyzuje starcie między panującym nad światem magnatem trustu Huggsem a jego idealistycznym synem Robertem, z robotnikami, politykami i awanturnikami wciągniętymi w walkę o monopol, sprawiedliwość i godność ludzką. Kluczowe postacie to bezwzględny dziedzic Ernst, krucha Gertrud, żywiołowa Graciosa i inżynier Straum. Dramat bada, jak prywatna władza, sztuka państwowa i lojalności rodzinne zderzają się, gdy imperium dąży do opanowania globu. Początek sztuki ukazuje Huggsa w gabinecie niczym twierdza, oddającego cześć prywatnemu sanktuarium, podczas gdy rządzi rynkami i rządami, a żona Bertha wstawia się za ich nękanym problemami synem Ernstem i nadchodzi wieść, że Robert wraca ze zdobytą flotą powietrzną Unii (Uniooni). Huggs obnosi się ze swą dominacją nad ministrami i prezydentem szukającym ratunku, kpi z pretendenta do tronu i przygotowuje się przekazać swój system Robertowi. Gdy Robert przybywa z Graciosą, konfrontuje Huggsa w sprawie brutalnej polityki pracy i ślubuje albo pojednanie z Unią, albo otwartą walkę; Huggs ripostuje chłodnym planem zagłodzenia Europy, by zwyciężyć, żądając uległości Roberta przed świętym portretem, który Ernst bezcześci, rozbijając tę chwilę. Akt drugi przenosi się do stoczni Unii, gdzie „chłopcy Katyliny” Ernsta knują sabotaż, Gertrud ostrzega Strauma przed niebezpieczeństwem, a Robert wzywa robotników, by odrzucili hojne łapówki Huggsa i wybrali pokojowy, skoordynowany strajk, by powstrzymać jego ostateczny monopol; robotnicy zgadzają się właśnie wtedy, gdy pojawia się Huggs, by oskarżyć Roberta i Strauma o oszukiwanie ich, twierdząc, że los Europy jest już przesądzony.