„Velisurmaaja” Lauriego Haarli to tragedia historyczna (sztuka teatralna) napisana na początku XX wieku. Jej akcja rozgrywa się w XV-wiecznej Peräpohjoli i koncentruje się na bezwzględnych pirackich rządach rodu Kurki oraz tlących się rywalizacjach i więzach lojalności w rodzinie. Najważniejsze postacie to nieugięty wódz Henrik, jego rodzeństwo: Päivö, Niklas i Johanna, lapońska kobieta Rauni oraz pograniczny wojownik Juhani Aimola, których pragnienia i sojusze rozpalają konflikty między kulturami i krewnymi. Początek sztuki rozgrywa się w wielkiej izbie Ilmoli, gdzie Rauni śpiewa swojemu dziecku i spotyka się z chłodną dezaprobatą Johanny, choć ta stara się ją chronić. Rauni obawia się zamiaru Henrika, by ją posiąść i zalegalizować dziecko, podczas gdy Päivö, przytłoczony władzą brata, zbliża się do Rauni i oboje po cichu wyznają sobie miłość. Aimola przybywa jako słynny leśnik i zaleca się do Johanny; Niklas wraca do domu, przechwalając się opowieściami, a ród z przepychem wita powracającego wodza Henrika. Gdy Päivö okazuje litość ubogim rybakom hämeńskim, Henrik nakazuje ich ukarać i na krótko więzi brata; Rauni zapewnia mu uwolnienie, lecz Henrik ogłasza także polityczne małżeństwo Johanny, któremu ta się sprzeciwia. Zimą Johanna oszpeca sobie twarz, by uniknąć tego związku, Mathias ją beszta, a wieść głosi, że Henrik został ranny w zasadzce urządzonej przez Lapończyków i ludzi Aimoli. Henrika wnoszą do środka, a on mobilizuje domowników; wkrótce pieśń zwycięstwa obwieszcza powrót Päivö z jeńcami, dzięki czemu zyskuje on szacunek brata. Przyprowadzony przed Henrika Aimola oświadcza, że działał, by pomścić zniewagę i zdobyć Johannę, wprawiając tym samym w ruch główne osobiste i polityczne konflikty.