‘Het huis met de zilveren deur’ van Eva March Tappan is een verzameling kindersprookjes die aan het begin van de twintigste eeuw zijn geschreven. De bundel biedt grillige, zacht moralistische avonturen vol pratende dieren, betoverde werktuigen, reuzen en koningshuizen in het maanlicht, waarin dappere kinderen zich bewijzen door vriendelijkheid, moed en slimheid. De eerste verhalen draaien om broer en zus die voor hun ouders een wonderbaarlijke zilveren deur zoeken, en om een jongen genaamd Hansel die met de hulp van magische helpers zijn fortuin najaagt. De bundel opent met ‘Het huis met de zilveren deur’, waarin Zilverjongen en Zilvermeisje hun boshuis verlaten om een zilveren deur te vinden. Onderweg krijgen ze raadselachtige aanwijzingen van een Tovenaarse eekhoorn, onderhandelen ze met de Helemaal-Alleen-Zijnde Bijl en roepen ze de hulp in van een Zachte Reus op weg naar het Wonderpaleis van de Maanvrouw. Zilverjongens zoektocht naar spinnenzijde om de maan te bereiken leidt ertoe dat hij door de Gladde Spin wordt gevangengenomen, maar hij wordt samen met de Parelprinses gered door de Attente Slak en de Vriendelijke Glimworm. Daarna volgen vreugdevolle bruiloften, en uiteindelijk brengen de broer en zus hun ouders naar een gouden paleis achter een glanzende zilveren deur. Het volgende verhaal, ‘Koning Hansel de Eerste’, laat zien hoe Hansel vier wegen uitprobeert en een haan, een kat en enkele bijen helpt; elk van hen geeft hem een zaadje en een verstandig advies om reuzen van repliek te dienen. Nadat hij door drie monsterlijke broers is gevangengenomen, overleeft hij door de juiste antwoorden te geven, terwijl de reuzen door hun eigen dwaasheid en de hulp van de betoverde wereld aan hun einde komen. In een kerker gebruiken Hansel en een gevangengenomen tovenaar de zaadjes om voedsel, een mes en krijt tevoorschijn te toveren voor een beschermende cirkel. Ze verslaan de laatste reus en ontdekken een kasteel vol schatten — waar het fragment eindigt terwijl ze zich voorbereiden om een nieuw begin te omarmen.