İnsan Düşmanı (Fr. Le Misanthrope ou L'Atrabilaire amoureux), Fransız Molière’in 1666 tarihli beş perdelik komedisidir. Oyun ilk kez 4 Haziran 1666’da Paris’teki Théâtre du Palais-Royal’de sahnelenmiş, Alceste başrolünü Molière’in kendisi üstlenmiştir. Kadın başrolde Célimène’i eşi Armande Béjart oynamıştır. Seyirci oyunu neredeyse başından itibaren bir başyapıt saymıştır. Bilinen kaynakları veya öncülleri olmayan, Molière’in kendi topluluğunun unsurlarından kurulmuş bir salon komedisidir. Eser Fransız aristokrasisinin ikiyüzlülüğünü alaya alır, ancak evrensel insani zaafları ele alırken daha ciddi tonlar kazanır. Karakterlerinin çok katmanlılığı sayesinde döneminin farsından ayrılır; o dönemin geleneksel satirlerinde kişiler çoğu zaman tek boyutlu karikatürlerdi. İnsan Düşmanı, olay örgüsüne değil karakter gelişimine odaklanmasıyla Molière’in birçok başka komedisinden de ayrılır. Oyun kendi döneminde ticari bir başarı olmasa da, günümüzde Molière’in en önemli ve en tanınmış eserlerinden biri — ve aynı zamanda dünya edebiyatının en büyük komedilerinden biri — kabul edilir. Toplumsal ve edebi yapmacıklığın gülünçlüğünü açığa çıkarır ve başkalarını çabuk yargılayan ama kendi kusurlarına kör kalan bir adama odaklanır. Oyunun zamansız çekiciliği büyük ölçüde, insan düşmanlığının kültürden bağımsız olarak dünyanın her yerinde görülmesine dayanır. Alceste, yüksek ilkeleri ve katı talepleri olan, ancak doğası gereği herkesin eleştirisine kör bir budaladır. Alceste, her duruma giren ve toplumun cisimleşmiş ruhu olan komik karakter Célimène’e âşıktır. Oyunun yapısı şiirselliği kadar yalındır. Alceste karanlık bir yüzle oyunun içinden geçer; kendisiyle aynı fikirde olacak “dürüst” adamlar bulamaz, her zaman başkasının gözündeki çöpü görmeye hazır, kendi ışık huzmesinde kör ve gerçek doğası konusunda Tartuffe kadar bilgisizdir. (Bu özet Wikipedia’dan alınmıştır.)
Bu kitap hakkındaki Vikipedi sayfası: en.wikipedia.org/wiki/The_Misanthrope