„Astrologia w medycynie” autorstwa Charlesa Arthura Merciera to seria naukowych wykładów napisana na początku XX wieku. W niej badany jest proces powstania astrologicznych doktryn oraz powody, dla których kiedyś zdawały się niezbędne lekarzom. Autor opisuje jej techniczny system (znaki zodiaku, planety, domy astrologii, aspekty i „humory”) i argumentuje, że choć przez wieki miała wpływ na praktykę medycyny, w rzeczywistości przeszkadzała jej rozwojowi. W pierwszej części dzieła przedstawiono szerokий historyczny zasięg astrologii oraz jej naglejsze zaniknięcie; potem objaśniono jej podstawowe zasady, aby czytelnicy mogli zrozumieć, w jaki sposób miała pomóc lekarzom w ich pracy. Mercier wyjaśnia cztery elementarne właściwości i zodiak rozdzielony na grupy po trzy znaki, łącząc każdy znak z określonymi „humorami”, fazami życia i częściami ciała. Prezentuje siedem tradycyjnych planet, ich „sprawiedliwy” lub „niesprawiedliwy” charakter oraz wpływ na różne aspekty życia (zwierzęta, rośliny, metale itd.), a także pokazuje, jak moc planety zmienia się w zależności od znaku, domu astrologii, aspektu, ruchu i godziny. Definiuje dwanaście „domów nieba” i ich znaczenie, opisuje różne typy aspektów (od konjunkcji do opozycji) oraz przedstawia praktyczne zasady stosowane w astrologii medycznej (np. „planetary days” i „hours”). Aby ilustrować sposób rozumowania astrologa, interpretuje horoskop i przewiduje karierę pełną konfliktów i katastrof – to przykład, który pokazuje zarówno wewnętrzną logikę tej nauki, jak i jej arbitralność.