«Эвалюцыя чалавека» Эрнста Гекеля — навукова-папулярнае даследаванне, напісанае ў канцы XIX стагоддзя. У кнізе развіццё і паходжанне чалавека разглядаюцца праз прызму эмбрыялогіі (антагенезу) і эвалюцыйнай біялогіі (філагенезу). Яна служыць увядзеннем у тэорыі і погляды Гекеля на эвалюцыю чалавека і ўнесла значны ўклад у біялогію і антрапалогію. У гэтай грунтоўнай працы Гекель разглядае этапы развіцця чалавека, пачынаючы з эмбрыянальнага фарміравання і прасочваючы эвалюцыйную гісторыю, якая звязвае чалавека з іншымі відамі. Ён абмяркоўвае анатамічныя, фізіялагічныя і эвалюцыйныя аспекты чалавецтва, параўноўваючы чалавечыя эмбрыёны з эмбрыёнамі іншых істот і паказваючы падабенствы ды адрозненні, якія падкрэсліваюць ідэю агульнага паходжання. Кніга змяшчае шматлікія ілюстрацыі і мае на мэце зрабіць складаныя ідэі больш даступнымі для шырокай грамадскасці, у выніку спрыяючы лепшаму разуменню паходжання чалавека і эвалюцыйных працэсаў, якія яго сфарміравалі.