„Ewolucja człowieka” Ernsta Haeckela to popularnonaukowe opracowanie napisane pod koniec XIX wieku. Książka analizuje rozwój i pochodzenie człowieka przez pryzmat embriologii (ontogenezy) oraz biologii ewolucyjnej (filogenezy). Stanowi wprowadzenie do teorii i spostrzeżeń Haeckela dotyczących ewolucji człowieka, wnosząc znaczący wkład w dziedziny biologii i antropologii. W tym obszernym dziele Haeckel szczegółowo omawia etapy rozwoju człowieka, począwszy od formowania się zarodka, a następnie śledzi historię ewolucyjną łączącą ludzi z innymi gatunkami. Omawia anatomiczne, fizjologiczne i ewolucyjne aspekty ludzkości, porównując ludzkie zarodki z zarodkami innych stworzeń oraz ukazując podobieństwa i różnice uwydatniające koncepcję wspólnego pochodzenia. Książka zawiera liczne ilustracje i ma na celu przedstawienie złożonych idei w bardziej przystępny sposób szerokiemu gronu odbiorców, ostatecznie przyczyniając się do lepszego zrozumienia pochodzenia człowieka i procesów ewolucyjnych, które go ukształtowały.