«خطبات ناگفته، مجموعههای اول، دوم و سوم» نوشته جورج مکدونالد، مجموعهای از مقالات الهیاتی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این اثر به بررسی مفاهیم روحانی عمیقی مانند ماهیت خدا، جوهر ایمان و اهمیت فروتنی میپردازد و بر ارزش ذاتی صفات کودکانه در درک حقایق الهی تأکید میکند. در ابتدای کتاب، مکدونالد به بررسی بخشی از کتاب مقدس میپردازد؛ در آن عیسی یک کودک را در میان شاگردان خود قرار میدهد تا اهمیت فروتنی و خدمتگزاری را در پادشاهی خدا نشان دهد. او به ویژگیهای کودکی واقعی مانند معصومیت، سادگی و فقدان حکمت دنیوی میپردازد و استنتاج میکند که این صفات باعث میشوند انسان نسبت به حقایق الهی درگیر شود. از طریق این دیدگاه، مکدونالد به بررسی موضوعاتی چون بخشش، محبت و قدرت تغییردهنده شناخت خدا در تجربیات روزمره انسان میپردازد. این بخش آغازین، لحن کل اثر را تعیین میکند؛ خطبات باقیمانده نیز هدفشان کشف بینشهای عمیقتری درباره زندگی روحانی و ماهیت رابطه خدا با آفریدههایش است.