«De Bello Gallico» і іншыя каментарыі Юлія Цэзара — гістарычны твор, напісаны ў канцы I стагоддзя да н. э. У ім падрабязна апісваюцца ваенныя паходы Юлія Цэзара, асабліва яго заваяванні ў Галіі, дзе ён імкнуўся пашырыць уплыў Рыма і ўсталяваць кантроль над рознымі плямёнамі. Вядучы аповед ад першай асобы, Цэзар не толькі дакументуе тактычныя манеўры, але і дае ўяўленне пра палітычны і сацыяльны клімат таго часу, што робіць твор важнай першакрыніцай для разумення рымскай гісторыі і ваеннай стратэгіі. У пачатку тэксту Цэзар апісвае геаграфічны і палітычны ландшафт Галіі, адзначаючы яе падзел на тры асноўныя групы: белгі, аквітанцы і галы, або кельты. Ён падкрэслівае доблесць племені гельветаў, якія, падбухтораныя амбіцыямі свайго правадыра Арге́торыга, плануюць перасяліцца і заваяваць іншыя тэрыторыі. Далей аповед хутка пераходзіць да рэакцыі Цэзара, калі ён даведваецца пра намеры гельветаў прайсці праз рымскую тэрыторыю. Ён умацоўвае Жэневу і рыхтуецца да канфлікту, дэманструючы свае лідарскія якасці і стратэгічны талент. Першыя раздзелы ствараюць аснову для будучага ваеннага сутыкнення, паказваючы не толькі ваенную тактыку, якую прымяняў Цэзар, але і складанасці дыпламатыі ды племянных саюзаў у Галіі.