کتاب «هشتاد سال و بیشتر؛ خاطرات ۱۸۱۵–۱۸۹۷» نوشته الیزابت کیدی استنتون، روایتی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این خاطرات زندگی استنتون را به تصویر میکشد و به تجربیات او به عنوان یک فعال برجسته در زمینه حقوق زنان و روابطش با همعصرانش در این جنبش میپردازد. فصلهای اولیه این کتاب به دوران کودکی استنتون، پیشینه خانوادگیاش و تجربیاتی که نظریات او درباره عدالت اجتماعی و برابری جنسیتی را شکل دادند، میپردازند. استنتون در این خاطرات به تأملات خود درباره کودکیاش میپردازد و پیچیدگیهای رشد در یک جامعه با نقشهای جنسیتی سختگیرانه را توصیف میکند. او زندگی خانوادگی خود را به طور زنده و دقیق بازگو میکند؛ لحظات شادی و همچنین مشکلاتی که دختران جوان در برابر محدودیتهای اعمالشده با آنها روبرو بودند، نیز در این خاطرات به تصویر کشیده شدهاند. همچنین، استنتون درباره تجربیاتی که بر نگرشهای او تأثیر گذاشتند، مانند تحصیلاتش و نابرابریهایی که مشاهده کرد، صحبت میکند؛ این تجربیات به شکلگیری آگاهی روزافزون استنتون نسبت به بیعدالتیهایی که زنان با آنها روبرو بودند، کمک کردند و زمینهساز فعالیتهای مادامالعمر او در راستای حقوق زنان شدند. لحن این کتاب تأملی و هیجانانگیز است و بینشی عمیق درباره فضای عاطفی استنتون در آن ارائه میدهد؛ این فضای عاطفی در نهایت به فعالیتهای اجتماعی بعدی او تأثیر گذاشت.