„Osiemdziesiąt lat i więcej; wspomnienia 1815–1897” autorstwa Elizabeth Cady Stanton to historyczny tekst napisany u schyłku XIX wieku. Te memoary opisują życie Stanton, odnosząc się do jej doświadczeń jako wybitnej aktywistki walczącej o prawa kobiet oraz do jej interakcji z współczesnikami w tej sprawie. W pierwszych rozdziałach przedstawione są jej dzieciństwo, rodzinne pochodzenie oraz wydarzenia, które wpłynęły na jej poglądy na sprawiedliwość społeczną i równość płci. Tekst zawiera również refleksje Stanton na temat swojego dzieciństwa, zaznaczając złożoności rozwoju w społeczności o rigidnych rolach płciowych. Autorka dokładnie opisuje życie rodzinne, odnosząc się zarówno do radosnych chwil, jak i do trudności wynikających z ograniczeń narzuconych młodym dziewczynkom. Opowiadając o wydarzeniach, które miały kluczowe znaczenie w jej życiu – np. o swoim edukacji oraz niesprawiedliwościach, których doświadczyła – Stanton pokazuje, jak powoli zaczęła świadomie dostrzegać niesprawiedliwości, z którymi muszą stawić czoła kobiety, co stanowiło podstawę dla jej długotrwałej aktywizmu na rzecz praw kobiet. Ton tekstu jest introwertywny i emocjonalny; daje przybliżony obraz tego, co wpłynęło na późniejszą aktywność autorki.