کتاب «باغ و بهار، یا داستانهای چهار درویش» نوشته امیر خسرو دیلوی، مجموعهای از داستانهای استعاری است که در اوایل قرن سیزدهم به زبان فارسی نوشته شدهاند. یک پادشاه افسرده، پس از تأمل در مورد مرگزادگی خود، کاخ خود را ترک کرده تا حکمت را جستجو کند؛ در یک قبرستان، با چهار درویش روبرو میشود و آنها داستانهای خیالپردازانهای از عشق و وفاداری در زندگیهای گذشته خود برای او میگویند. همانند «هزار و یک شب»، این داستانها به یکدیگر متصل شدهاند و عشق، جادو و نقش شیاطین را در یک داستان پیچیده و زیبا با هم ترکیب کردهاند.
ترجمه اردوی داستان فارسی «قصهی چهار درویش» نوشتهی امیر خوشرو دیلوی، توسط میر عمان دیلوی. صفحهی ویکیپدیا دربارهی این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/The_Tale_of_the_Four_Dervishes