„Elizabethan Sea-Dogs: A Chronicle of Drake and His Companions” Williama Wooda to relacja historyczna napisana na początku XX wieku. Książka ukazuje morskie wyczyny angielskich kapitanów za panowania królowej Elżbiety I, skupiając się na postaciach takich jak sir Francis Drake i jego współcześni, określani mianem morskich psów. Poprzez szczegółową narrację i analizę historyczną dzieło ma na celu ukazanie, w jaki sposób ci ludzie przyczynili się do ugruntowania potęgi morskiej Anglii oraz jej kolonialnych dążeń na morzach. Początek książki wprowadza w epokę wielkich odkryć geograficznych, przedstawiając Giovanniego Cabota (Johna Cabota) i opisując jego wyprawy, które wyznaczają wczesne początki angielskiej eksploracji Ameryki. Uwypukla kontekst europejskich odkryć geograficznych XV wieku, z wzmiankami o Kolumbie oraz o istotnych przemianach w handlu morskim i polityce. Narracja omawia patent Cabota uzyskany od króla Henryka VII, zezwalający mu na żeglugę w poszukiwaniu nowych ziem, i śledzi jego podróż z Bristolu na wschodnie wybrzeże Ameryki Północnej. Ten fragment stanowi wprowadzenie do tematów eksploracji, przygody i ducha rywalizacji, które cechowały morskie przedsięwzięcia Anglii w epoce o doniosłym znaczeniu historycznym.