„Miłość i inne opowiadania” Antona Pawłowicza Czehowa to zbiór krótkich opowiadań napisanych w końcu XIX wieku. Pierwsze z nich, „Miłość”, opisuje doświadczenia młodego człowieka, który głęboko zakochuje się w Saszę – dziewczynę, którą poznał. Opowiadanie pokazuje wahania jego emocji podczas procesu zakochiwania się, od oczekiwania chwili napisania listu miłosnego po złożoności sytuacji związanej z zaręczynami i romantycznymi więziami. Na początku bohater wyraźnie opisuje błogie uczucia towarzyszące jego nowo narodzonemu romansowi z Saszą, a te emocje są ukazane w procesie pisania listu miłosnego późno w nocy. Scenografia przechodzi między nostalgicznymi wspomnieniami o ich spotkaniach a ekscytacją związaną z tajnymi randkami w odosobnionym parku, gdzie bohater rozmyśla nad ich sekretnymi relacjami… Być może Saszę bardziej fascynuje romantyczna atmosfera tej sytuacji niż sam związek z nim. Wraz z rozwojem opowiadania pojawiają się realności związane z zaręczynami – codzienne obowiązki i wymogi rodzinne – co skłania bohatera do refleksji nad różnicami pomiędzy jego oczekiwaniami od miłości a rzeczywistością życia po ślubie. Przez tę introspektywną perspektywę Czehow dotyka tematów idealizmu miłości w porównaniu z jej rzeczywistym doświadczeniem, pokazując zarówno urok, jak i rozczarowanie, które mogą towarzyszyć romantycznym związkom.