Książka „Wielka Brytania i wojna domowa amerykańska” autorstwa Ephraima Douglassa Adamsa to dzieło historyczne, najprawdopodobniej napisane na początku XX wieku. Autor badaje, jak zmieniała się opinia publiczna w Wielkiej Brytanii w odpowiedzi na wydarzenia wojny domowej amerykańskiej, oraz analizuje złożoność dyplomatycznych stosunków pomiędzy dwoma państwami w tym burzliwym okresie. Przez krytyczną perspektywę autor podkreśla motywację i reakcje brytyjskich obywateli oraz liderów, gdy radzili sobie z konsekwencjami tego konfliktu zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Wstęp do książki wyjaśnia cel autora – chce on przeanalizować brytyjskie punkty widzenia na temat wojny domowej amerykańskiej, opierając się na szerokich badaniach dotyczących gazet, czasopisów oraz korespondencji z lat 1860–1865. Adams zajmuje się takimi postaciami jak Charles Francis Adams, amerykański minister w Wielkiej Brytanii, i podkreśla różne oceny brytyjskiej neutralności w czasie wojny. Ponadto zaznacza, jak zmieniało się rozumienie polityki Wielkiej Brytanii w sprawie niewolnictwa oraz jak historyczne stosunki z USA wpływały na brytyjską myśl współczesną. Tekst stwarza podstawę dla dogłębnego badania zarówno oficjalnych polityk, jak i opinii publicznej, które charakteryzowały brytyjskie postrzeganie amerykańskiego konfliktu.